1. Λαοί της Μεσογείου
και της Ανατολής
Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια περιγραφή της σχετικής οθόνης. Υπογραμμίστε
τα σημεία που αναφέρονται στις ενδυμασίες των προσώπων.
"Οι Μήδοι προέρχονται από βορειότερες περιοχές και ψυχρότερα κλίματα
και φορούν τους μάλλινους χιτώνες και τους σκούφους τους. Στη μέση τους
έχουν ζωσμένο το κοντό σπαθί για λόγους ασφαλείας, αλλά και για την
τήρηση της εθιμοτυπίας. Έχουν πλησιάσει ένα ντόπιο μικροπωλητή και παζαρεύουν
μάλλον τα τοπικά προϊόντα που διαθέτει ο άλλος. Το πριγκιπικό ζευγάρι
από την Αίγυπτο που περπατά στην προκυμαία είναι ντυμένο ελαφρά με λεπτά,
λινά, λευκά ενδύματα. Ο νεαρός πρίγκιπας έχει δέσει στη μέση του ζώμα
δεμένο περίτεχνα και η πριγκίπισσά του φορεί ελαφρό, λινό χιτώνα μακρύ
ως τα πόδια. Ο γραμματέας τους έχει γυμνό το πανωκόρμι, φοράει μόνο
ένα λευκό ζώμα στη μέση του. Ο Βαβυλώνιος αξιωματούχος που έρχεται από
την άλλη μεριά, έχει όλη την επισημότητα και την αυστηρότητα του πολιτισμού
της χώρας του στο βάδισμα, το παράστημα και στο ντύσιμό του. Φορεί μακρύ
ποδήρη χιτώνα με φαρδιά μανίκια που ανεμίζουν. Η μεγαλόπρεπη τιάρα στο
κεφάλι του κάνει πιο επιβλητικό και αλαζονικό το παρουσιαστικό του.
Οι σωματοφύλακες του φορούν ρούχα υπηρεσίας: κοντούς χιτώνες ανοιχτούς,
με μπορντούρα διακοσμητική στο άνοιγμα και με σφιχτή ζώνη στη μέση.
Ένας Σουμέριος με στρογγυλό καπέλο και ζώμα από μάλλινους φλόκους μοιάζει
χαμένος σ' ένα κόσμο που φαίνεται καινούργιος κι ίσως ακατανόητος γι' αυτόν.
Αφήσαμε τελευταίο το λυγερόκορμο Κρητικό που παραπλέει στην προκυμαία
πάνω στο πλεούμενό του ατενίζοντας μάλλον διερευνητικά την κίνηση του
λιμανιού. Φορεί εφαρμοστό δερμάτινο ζώμα κι έχει στο κεφάλι του ένα
μεγαλόπρεπο στέμμα με λοφίο που τον κάνει να μοιάζει μ' εξωτικό πουλί.
Αν φανερώσαμε τις ιδιότητες των άλλων, για τον Κρητικό δε θα πούμε
τίποτε άλλο παρά μόνο πως τον λένε Ραδάμανθυ. Τα υπόλοιπα θα τα φαντασθείτε
εσείς, ποιος είναι, τι γυρεύει εκεί... Φτιάξτε μια ιστορία... εμπλέξτε
και τους άλλους ξένους επισκέπτες...ταξιδέψτε στο 1600 π. Χ. σ' ένα
λιμάνι της Φοινίκης..." [κείμενο: Μ. Δήμου]
|