1. Τα Μακρά τείχη

Τα Μακρά τείχη άρχισαν να χτίζονται από το Θεμιστοκλή μετά τους Περσικούς πολέμους και αποπερατώθηκαν από τον Περικλή κατά το 445 π.Χ. Ήταν διπλά, το βόρειο και το νότιο. Ονομάζονταν σκέλη και είχαν μήκος σαράντα στάδια, περίπου 7.000 μέτρα. Η απόσταση ανάμεσά τους επέτρεπε να διασταυρώνονται άνετα δυο άμαξες. Η βάση τους χτίσθηκε από μεγάλους ογκόλιθους, χωρίς χαλίκι και πηλό ανάμεσά τους, αλλά δεμένους με σίδερο και με μολύβι. Γκρεμίστηκαν από τους Λακεδαιμόνιους όταν κατέλαβαν την πόλη, αλλά λίγα χρόνια αργότερα, το 390 π.Χ., όταν η Αθήνα ανέκτησε τη δύναμή της, ξαναχτίστηκαν.
Βλ. Robert Flacelière, O δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων Ελλήνων, μτφρ. Γερασ. Δ. Βανδώρου, εκδ. Παπαδήμα, Αθήνα, 1986, σ. 15-16

2. Η κατάληψη της Αθήνας και το γκρέμισμα των τειχών

Ο Ξενοφώντας περιγράφει με δραματικό τρόπο την ήττα των Αθηναίων που σήμανε και τη λήξη του Πελοποννησιακού πολέμου. Στη σχετική του περιγραφή αναφέρεται ιδιαίτερα στα τείχη της πόλης. Αρχικά παρουσιάζει την είδηση της καταστροφής να μεταδίδεται μέσα από τα μακρά τείχη από το λιμάνι του Πειραιά ως το άστυ της Αθήνας. Την επόμενη μέρα στην εκκλησία του δήμου που συγκάλεσαν πανικόβλητοι οι Αθηναίοι αποφασίστηκε η επισκευή των τειχών παράλληλα πρός την επιχωμάτωση των λιμανιών και την εγκατάσταση φρουρών. Όταν τελικά η πόλη κατακτήθηκε οι Λακεδαιμόνιοι έθεσαν ως βασικό όρο της συνθήκης που πρότειναν το γκρέμισμα των τειχών. Με βάση τα στοιχεία αυτά να επισημάνετε το ρόλο που επαιζαν τα τείχη στη ζωή της πόλης.
Βλ. Ξενοφώντος Ελληνικά, Β, ΙΙ, 3-4 και 20-21.