Οι στρατιώτες όταν δεν πολεμούν γυμνάζονται:
α. «Οι στρατιώτες του (του Αχιλλέα) στην ακροθαλασσιά περνούσαν την ώρα τους ρίχνοντας δίσκους και κοντάρια και τόξα? τα άλογά τους, καθένα κοντά στο άρμα του, στεκόταν τρώγοντας λωτό και βαλτοθρεμμένο σέλινο.», Ιλιάδα, Β 773-777.
β. Ο Ξέρξης στέλνει κατάσκοπο στο ελληνικό στρατόπεδο στις Θερμοπύλες:
«Μόλις ο καβαλάρης έφτασε κοντά στο στρατόπεδο, εξέταζε και παρατηρούσε το στρατόπεδο, [...] Έβλεπε λοιπόν άλλους άντρες να γυμνάζονται κι άλλους να χτενίζουν τα μαλλιά τους. Παραξενεύτηκε απ' αυτό το θέαμα και τους μετρούσε [...] Γύρισε λοιπόν πίσω κι έλεγε στον Ξέρξη όλα όσα είχε δει.», Ηρόδοτος, Ζ 208.
γ Μια αμφισβήτηση της στρατιωτικής χρησιμότητας του αθλητισμού
α. Από τα χίλια μύρια κακά που υπάρχουν στην Ελλάδα, δεν υπάρχει χειρότερο από τη φάρα των αθλητών. [...] Ποιος άνδρας υπερασπίστηκε ποτέ την πόλη των γονέων του, κερδίζοντας ένα στεφάνι επειδή πάλεψε καλά ή επειδή έτρεξε γρήγορα ή επειδή πέταξε ένα δίσκο μακριά ή επειδή έδωσε μια καλή γροθιά στο σαγόνι του αντιπάλου του; Μήπως οι άνθρωποι πολεμούν τους εχθρούς και τους διώχνουν από την πατρώα γη κρατώντας δίσκους στα χέρια ή δίνοντας γροθιές ανάμεσα απ' τις ασπίδες;» Ευριπίδης, Αυτόλυκος, απόσπ. 284 Nauck, μτφρ. Χ. Σταμπουλής.