Τα αθλήματα:

α. ως μέσο ψυχαγωγίας:
«Μπρος στου Δυσσέα το ψηλό παλάτι κι οι Μνηστήρες
με δίσκους διασκέδαζαν κι άλλοι έριχναν κοντάρι
όπου και πριν, σε γη στρωτή, γεμάτοι με περφάνιες.»

Οδύσσεια, δ 625-627, μτφρ. Ζ. Σίδερης.

β. ως τρόπος τιμής για έναν ξένο:

Ο βασιλιάς των Φαιάκων Αλκίνοος οργανώνει αγώνες προς τιμήν του Οδυσσέα:
«Ακούτε με όλοι οι αρχηγοί κι οι πρώτοι των Φαιάκων.
Τώρα που πια χαρήκαμε τ’ αρχοντικό τραπέζι
και την κιθάρα, αχώριστη συντρόφισσα στο γλέντι,
ας βγούμε τους αγώνες μας να δοκιμάσουμε όλους,
να πει κι ο ξένος, μια φορά στον τόπο του όταν φτάσει,
στους ποθητούς του, πόσο εμείς τους άλλους ξεπερνούμε
στο πάλεμα, στο πήδημα, στο τρέξιμο, στους γρόθους.»

Οδύσσεια, θ 97-103, μτφρ. Ζ. Σίδερης.