Η Βαβυλώνα Α,178
Όταν ο Κύρος υποδούλωσε όλα τα ηπειρωτικά εδάφη, χτύπησε τους Ασσυρίους. Υπάρχουν κι άλλες μεγάλες και πολλές πολιτείες στην Ασσυρία, αλλά πιο ξακουστή και πιο δυνατή που έγινε και έδρα του βασιλιά, όταν καταστράφηκε η Νινευή, ήταν η Βαβυλώνα, όπως θα σας την περιγράψω. Βρίσκεται σε μια μεγάλη πεδιάδα κι έχει σχήμα τετράγωνο που η κάθε του πλευρά είναι εκατόν είκοσι στάδια. Έτσι η περίμετρος της πολιτείας είναι τετρακόσια ογδόντα στάδια.....είναι η ωραιότερη από τις πολιτείες που έχω δει. Πρώτα απ όλα την περιτριγυρίζει μια τάφρος φαρδιά και βαθιά, γεμάτη νερό. Μετά έρχεται ένα τείχος που έχει πάχος πενήντα βασιλικές πήχες και ύψος διακόσιες πήχες Η βασιλική πήχη είναι τρία δάχτυλα μεγαλύτερη από την κοινή πήχη.[περίπου 25 μέτρα πάχος]

Α,180
Έτσι λοιπόν τειχίστηκε η Βαβυλώνα που είναι δυο τμήματα γιατί στη μέση της περνάει ποταμός που ονομάζεται Ευφράτης. Έρχεται από την Αρμενία, είναι μεγάλος, βαθύς, έχει ορμητικό ρεύμα και εκβάλλει στην Ερυθρά Θάλασσα. Από την κάθε μεριά της πολιτείας το τείχος, κάνοντας μια γωνιά, φτάνει ως την όχθη του ποταμού....Η πολιτεία έχει σπίτια με τρία και τέσσερα πατώματα και τη διασχίζουν ίσιοι δρόμοι που είναι παράλληλοι με τον ποταμό ή εγκάρσιοι. Εκεί που κατέληγε καθένας από τους δρόμους αυτούς, στην ξερολιθιά κοντά στον ποταμό, υπήρχαν μικρές πύλες όσες και τα δρομάκια. Ήταν μάλιστα χάλκινες και έβγαζαν στο ποτάμι.

Τα ζιγκουράτ Α,181
Επάνω σ' αυτόν τον πύργο ήταν χτισμένος άλλος κι επάνω του άλλος ως τους οχτώ. Για ν' ανεβεί κανείς υπάρχει εξωτερική κυκλική ανάβαση που συνδέει όλους τους πύργους.

Η ενδυμασία των Βαβυλωνίων Α 195
Τα ρούχα τους είναι: ένας ποδήρης χιτώνας, από λινάρι, από πάνω άλλος χιτώνας από μαλλί, και πάνω απ' αυτούς ένα ελαφρό άσπρο πανωφόρι. Τα παπούτσια που φορούν τα φτιάχνουν εκεί και μοιάζουν λίγο με τα βοιωτικά. Έχουν μαλλιά μακριά, φορούν μίτρες στο κεφάλι και βάζουν μυρωδικά σ' όλο τους το σώμα. Ο καθένας έχει δικό του σφραγιδόλιθο και κρατεί ράβδο δουλεμένη στο χέρι. Κάθε ράβδος είναι στολισμένη με ένα μήλο, με ρόδο, κρίνο, αετό ή κάτι άλλο. Το έθιμό τους δεν τους επιτρέπει να έχουν ράβδο χωρίς κάποιο στόλισμα.

Ο γάμος Α,196
Σε κάθε χωριό μια φορά το χρόνο έκαναν το εξής: συγκέντρωναν κι οδηγούσαν στο ίδιο μέρος όλες τις κοπέλες που είχαν φτάσει σε ηλικία γάμου. Γύρω τους μαζεύονταν οι άντρες. Ένας κήρυκας τις πουλούσε πηγαίνοντας να σταθεί μπροστά στην καθεμιά.