α. Ύδρευση της αρχαίας Αθήνας

Οι ανάγκες ύδρευσης στην Αθήνα, όπως και στις περισσότερες ελληνικές πόλεις, καλύπτονταν από τα πηγάδια. Στην Αθήνα ο Πεισίστρατος στο πλαίσιο της κοινωνικής του πολιτικής μερίμνησε για το ζωτικό θέμα της ύδρευσης της πόλης. Η μοναδική κρήνη ποσίμου ύδατος, η Καλλιρόη, που οι πηγές της ήταν φανερές ονομάστηκε μετά τα έργα του Πεισιστράτου Εννεάκρουνος, λόγω των εννιά κρουνών της. Μια από τις δούλες του σπιτιού ήταν ειδικά επιφορτισμένη με τη μεταφορά ύδατος στο σπίτι. Ο Στράβων αναφέρει κι άλλες πηγές, μία μάλιστα κοντά στο Λύκειο. Ο Πειραιάς είχε μόνο φρέατα κι όχι κρήνες. Τα φρέατα αυτά φαρμάκωσαν οι Πελοποννήσιοι στις αρχές του Πελοποννησιακού πολέμου κι έτσι ξέσπασε ο καταστροφικός λοιμός που αποδεκάτισε την πόλη. Ο Θουκυδίδης γράφει χαρακτηριστικά: "κρήναι ούπω ήσαν αυτόθι." [Θουκυδίδη, Ιστορία,2.48.2.5]. Βλ Χαρ. Ι.Βουλοδήμου, Περί του ιδιωτικού βίου των αρχαίων ελλήνων, εκδ. Δημιουργία, Αθήνα, 1997, τ.1, σ. 368

β. Σκηνή στη βρύση

Ο Αριστοφάνης ζωγραφίζει παραστατικά την πρωινή κίνηση στη δημόσια κρήνη:

Με τις στάμνες μας στη βρύση
Πήγαμε αξημέρωτα:
Τι σπρωξίδι, τι κακό...
Να χτυπάνε τα κανάτια το ένα τα άλλο...
Με παλιόδουλους σπρωχτήκαμε και δούλες
Αριστοφάνους, Λυσιστράτη, 327

γ. προσανατολισμός του σπιτιού

Ο προσανατολισμός του σπιτιού αποτελούσε βασική μέριμνα των αρχαίων ελλήνων. Ο νιόπαντρος Ισχόμαχος εξηγεί τα πλεονεκτήματα του "μεσημβρινού" σπιτιού: "έδειξα στη γυναίκα μου ολόκληρο το σπίτι ότι είναι μεσημβρινό έτσι που έχει ήλιο το χειμώνα και σκιά το καλοκαίρι...στα μεσημβρινά τα σπίτια ο ήλιος μπαίνει στα δωμάτια το χειμώνα ενώ το καλοκαίρι καθώς η τροχιά του είναι ψηλά, πάνω από μας και τις στέγες των σπιτιών, δημιουργεί σκιά. Γι' αυτό το λόγο τα μεσημβρινά μέρη του σπιτιού πρέπει να έχουν ύψος, για να μην αποκλείεται ο ήλιος, ενώ τα βορινά να είναι πιο χαμηλά για να μην τα πιάνουν οι ψυχροί άνεμοι".
Ξενοφώντος, Οικονομικός,9,4-6