α. Ο ρόλος του ανδρώνα

Από το τέλος του 7ου π.Χ. αιώνα συντελέστηκε μια αλλαγή στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας. Ο θεσμός των ανδρώνων, των συμποσίων [από τα οποία αποκλείονταν οι γυναίκες] αποχτούσε όλο και μεγαλύτερη σημασία.
Μια και στους χώρους αυτούς συζητούσαν θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος δεν είναι υπερβολικό να θεωρήσει κανείς τον ανδρώνα ως ένα δημόσιο χώρο μέσα στην ιδιωτική κατοικία.
Βλ. Prof.Dr W. Hoepfner, Ινστιτούτο Κλασικής Αρχαιολογίας, Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου, Η πολεοδομία της κλασικής περιόδου, Αρχαιολογία, τ.63, Ιούνιος 1997, σελ 25-39

β. η πολυτέλεια του ανδρώνα

"Τα δωμάτια αυτά [οι ανδρώνες] έχουν ξεχωριστά πρόθυρα και ιδιαίτερες πύλες ενδιάμεσες πολύ φροντισμένες", Έκθεσις ελληνικής κατοικίας,
Βλ Χαρ. Ι.Βουλοδήμου, Περί του ιδιωτικού βίου των αρχαίων ελλήνων, εκδ. Δημιουργία, Αθήνα, 1997, τ.1, σ. 329

γ. η εξέλιξη της ομηρικής παράδοσης

"Τα Ομηρικά μέγαρα και δώματα των ηρωικών χρόνων αποκαλούνται σήμερα ανδρώνες και ξενώνες".
Αθήναιος, Δειπνοισοφισταί, 5.20.46-48