α. Έξοδος του καπνού

Στον κεντρικό θάλαμο του σπιτιού, τον οίκο, βρισκόταν συνήθως η εστία, όπου έκαιγε η φωτιά για το μαγείρεμα. Μια απλή οπή στο μέσο της οροφής χρησίμευε για την έξοδο του καπνού. Υπήρχαν όμως και ειδικά κατασκευασμένες καπνοδόχοι, όπως αναφέρει ο Ηρόδοτος. [Ηροδότου, Ιστορίαι, Δ,103] Βλ. Robert Flaceliere, O δημόσιος και ιδιωτικός βίος των αρχαίων Ελλήνων, εκδ. Παπαδήμα, Αθήνα, 1986, [μτφρ. Γερασ. Δ. Βανδώρου], σ.29

β. Θέρμανση του σπιτιού

Η θέρμανση των ελληνικών σπιτιών ήταν ατελής. Λόγω του μεσημβρινού κλίματος η ανάγκη της θέρμανσης δεν ήταν τόσο αισθητή. Το πρόβλημα αντιμετωπιζόταν όχι με θερμάστρες, αλλά με μικρές κινητές εστίες ή μαγκάλια που υπήρχαν σε διάφορα δωμάτια του σπιτιού. Ι.Βουλοδήμου, Περί του ιδιωτικού βίου των αρχαίων ελλήνων, εκδ. Δημιουργία, Αθήνα, 1997, τ.1, σ. 337