Ο Φειδιππίδης στη Σπάρτη ΣΤ, 105
Προτού φύγουν οι στρατηγοί από την Αθήνα στο Μαραθώνα, έστειλαν στη Σπάρτη ένα κήρυκα, το Φειδιππίδη, που ήταν ταχυδρόμος στο επάγγελμα [...] Ο Φειδιππίδης τους είπε τα όσα είχε εντολή να πει και οι Λακεδαιμόνιοι αποφάσισαν να βοηθήσουν τους Αθηναίους, αλλά δεν τους ήταν δυνατόν να στείλουν αμέσως βοήθεια, για να μην παραβούν το έθιμο. Ήταν η ένατη μέρα του μηνός και είπαν ότι δεν ξεκινούσαν σ' εκστρατεία την ένατη του μηνός, γιατί δεν ήταν πανσέληνος

Διχογνωμία των στρατηγών ΣΤ, 109
Οι γνώμες των Αθηναίων στρατηγών διχάζονταν, γιατί μερικοί δεν ήθελαν να δώσουν μάχη, επειδή ο στρατός τους ήταν μικρός για ν αντιπαραταχθεί στη στρατιά των Μήδων, ενώ άλλοι, με το Μιλτιάδη, ήθελαν να δώσουν τη μάχη. ΣΤ, 110 Μ' αυτά τα λόγια προσεταιρίστηκε ο Μιλτιάδης τον Καλλίμαχο κι όταν προστέθηκε η γνώμη του πολεμάρχου, αποφασίστηκε να πολεμήσουν.

Η διεξαγωγή της μάχης ΣΤ,113
Η μάχη του Μαραθώνα κράτησε πολύ. Στη μέση της παράταξης νικούσαν οι βάρβαροι, εκεί όπου ήταν παραταγμένοι οι Πέρσες και οι Σάκες. Σε εκείνο το σημείο νικούσαν οι βάρβαροι και αφού άνοιξαν ρήγμα, τους καταδίωξαν στο εσωτερικό. Αλλά στις δυο πτέρυγες νικούσαν οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς. Αυτοί νικούσαν και αφήνοντας τους βαρβάρους να φεύγουν, οι δυο πτέρυγες ενώθηκαν και στράφηκαν εναντίον εκείνων που είχαν νικήσει στη μέση, και νίκησαν οι Αθηναίοι. Ενώ οι Πέρσες έφευγαν τους ακολούθησαν σφάζοντάς τους έως ότου έφτασαν στη θάλασσα, όπου αναζητούσαν φωτιά για να κάψουν τα καράβια που έπιαναν.