ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ Ο ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ - ΑΘΛΗΤΕΣ ΚΙ ΑΘΛΗΜΑΤΑ - ΠΑΛΗ / ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΗΣ
 

 

 

 

 

 

 

ΠΑΛΗ
Πυγμαχία
α. Ιστορία του αγωνίσματος:

«Η πυγμαχία είναι Λακωνική επινόηση. [...] Οι αρχαίοι Λακεδαιμόνιοι ασχολήθηκαν με την πυγμαχία για τους εξής λόγους. Κράνη δεν χρησιμοποιούσαν και θεωρούσαν ξένο προς αυτούς να πολεμούν με τέτοια. Αντί για το κράνος όμως υπήρχε η ασπίδα για όσους ήξεραν να την χρησιμοποιήσουν. Για να αποφεύγουν λοιπόν τα χτυπήματα στο πρόσωπο και να τα αντέχουν, αν δεν κατάφερναν να τα αποκρούσουν, εξασκήθηκαν στην πυγμαχία και εκπαιδεύονταν με αυτό τον τρόπο να προστατεύουν τα πρόσωπά τους. [...]» Φιλόστρατος, Γυμναστικός 9-11.

β. Εξοπλισμός του πυγμάχου:
«Οι αρχαίοι πυγμάχοι ήταν εξοπλισμένοι με τον ακόλουθο τρόπο. Τύλιγαν τα τέσσερα δάκτυλά τους σε μικρή λουρίδα και εξείχαν από αυτή τόσο ώστε, αν έκλειναν τα δάχτυλα, να σχημάτιζαν γροθιά. Για να συγκρατιούνται μέσα στη λωρίδα, τύλιγαν με την άκρη της τον καρπό και μέρος από τον πήχη του χεριού και την έδεναν εκεί σφιχτά. Τώρα όμως η τακτική έχει αλλάξει. Παίρνουν δέρμα από καλοθρεμμένα βόδια και φτιάχνουν πυγμαχικούς ιμάντες, που καλύπτουν όλη τη γροθιά και καταφέρουν δυνατά χτυπήματα στον αντίπαλο. Ο αντίχειρας δεν συμβάλλει στα χτυπήματα μαζί με τα υπόλοιπα δάχτυλα για να μην προκαλούνται σοβαρά τραύματα και για να μη χρησιμοποιείται όλη η δύναμη του χεριού. Για τούτο τον λόγο οι ιμάντες από δέρμα χοίρων δεν επιτρέπονται στους αγώνες, επειδή τα τραύματα που προκαλούν θεωρούνται επώδυνα και δυσίατα.», Φιλόστρατος, Γυμναστικός 10.

γ. Ο σάκος για την προπόνηση
«Ο δερμάτινος σάκος χρησιμοποιείται από τους πυγμάχους, αλλά πολύ περισσότερο από τους παγκρατιαστές. Των πυγμάχων μπορεί να είναι ελαφρύς, επειδή γυμνάζουν μόνο τα χέρια τους στο χτύπημα, ενώ των παγκρατιαστών να είναι πιο γεμάτος και μεγαλύτερος, για να εξασκούνται και στο να μη χάνουν την ισορροπία τους, καθώς ο σάκος επιστρέφει, αλλά και να γυμνάζουν και τους ώμους και τα δάχτυλα χτυπώντας τον σάκο, που έρχεται καταπάνω τους. Το κεφάλι τους πρέπει επίσης να τον χτυπάει δυνατά κι έτσι ο αθλητής να ασκείται σε όλα τα είδη του όρθιου παγκρατίου.» Φιλόστρατος, Γυμναστικός 57.

14. Πάλη
«ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ: Σόλωνα, τι έκαναν οι νέοι σας; Μερικοί απ' αυτούς μπλέκονται ο ένας με τον άλλον και βάζουν τρικλοποδιές? άλλοι στραγγαλίζουν και λυγίζουν ο ένας το σώμα του άλλου και κυλιούνται μέσα στη λάσπη σαν τα γουρούνια. [...] Άλλοι πάλι στο αίθριο της αυλής κάνουν το ίδιο πράγμα, όχι όμως στη λάσπη. Έχουν βάλει σε ένα σκάμμα μπόλικη άμμο και πασπαλίζουν ο ένας τον άλλο μ' αυτήν μαζεύοντας σκόνη σαν τα κοκόρια, για να μην μπορούν, νομίζω, να ξεφύγουν από τις λαβές. [...]
ΣΟΛΩΝ: Τον χώρο αυτόν, Ανάχαρσι, τον ονομάζουμε γυμνάσιον και είναι αφιερωμένος στον Λύκειο Απόλλωνα. [...] Απ' τα αθλήματα, εκείνο που γίνεται στη λάσπη ονομάζεται πάλη, κι εκείνοι που βρίσκονται στην άμμο όμως παλεύουν.» Λουκιανού, Ανάχαρσις 1-8.