Η πρόταση του Μαρδόνιου Η, 100
Αν σου φαίνεται ότι δεν πρέπει να μείνεις, γύρισε συ ο ίδιος στην πρωτεύουσά σου μαζί με το μεγαλύτερο μέρος του στρατού σου κι εγώ αναλαμβάνω να σου παραδώσω υποδουλωμένη την Ελλάδα, αν μ' αφήσεις να διαλέξω και να κρατήσω μαζί μου τριακόσιες χιλιάδες στρατό».

Η αναχώρηση του Ξέρξη Η, 112
Ο Ξέρξης άφησε το Μαρδόνιο στη Θεσσαλία, πορεύτηκε γρήγορα στον Ελλήσποντο και σε σαράντα πέντε μέρες έφτασε γρήγορα στο στενό πέρασμα μη έχοντας μαζί του σχεδόν τίποτα από στρατό.

Φιλονικία για τα πρωτεία Η, 123
Αφού μοίρασαν τα λάφυρα οι Έλληνες πήγαν στον ισθμό για να δώσουν το αριστείο στον έλληνα εκείνον που στάθηκε ο αξιότερος στον πόλεμο αυτόν. Όταν έφτασαν οι στρατηγοί στον ισθμό, τοποθέτησαν ο καθένας την ψήφο του επάνω στο βωμό του Ποσειδώνος, για ν' αναδείξουν έτσι από όλους τον πρώτο και το δεύτερο. Ο καθένας από τους στρατηγούς ψήφισε τότε πρώτα τον εαυτό του για την πρώτη θέση [ ...] και για τη δεύτερη θέση ψήφισαν οι περισσότεροι το Θεμιστοκλή.

Απάντηση Αθηναίων στους Λακεδαιμόνιους Η, 144
Είναι άσχημο να έρχεστε εδώ με φόβο για το φρόνημα των Αθηναίων, αφού ξέρετε ότι ούτε χρυσάφι υπάρχει πουθενά στη γη τόσο πολύ, ούτε τόπος ανώτερος από το δικό μας σε κάλλος και αρετή, ώστε να τα δεχτούμε και να θελήσουμε μηδίζοντας να υποδουλώσουμε την Ελλάδα.

Ο Μαρδόνιος στη Βοιωτία Θ, 14
Μετά απ' αυτά ο Μαεδόνιος πληροφορήθηκε ότι όλοι οι Έλληνες ήταν συγκεντρωμένοι στον Ισθμό. Έτσι γύρισε πάλι πίσω και πορεύτηκε από τη Δεκέλεια προς τη Βοιωτία. Οι Βοιωτάρχες είχαν στείλει οδηγούς τους γείτονες των Ασωπίων και αυτοί οδήγησαν το Μαρδόνιο στη Σφενδάλη κι από κει στην Τανάγρα.

Ένας οξυδερκής Πέρσης Θ, 16
Τότε ο Πέρσης του είπε: « ... Βλέπεις όλους τους Πέρσες αυτούς που δειπνούν και το στρατό που αφήσαμε στρατοπεδευμένο κοντά στο ποτάμι; Απ' όλους αυτούς σε λίγο καιρό λίγοι θα έχουν σωθεί. Κανείς δε θέλει να πιστέψει εκείνους που λένε την αλήθεια. Πολλοί απ' τους Πέρσες ξέρουμε αυτά που σου είπα, αλλά ακολουθούμε δέσμιοι της ανάγκης. Η χειρότερη πίκρα που μπορεί άνθρωπος να νιώσει είναι να ξέρει πολλά χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα».

Επιθέσεις του ιππικού Θ, 19-20
Όταν έφτασαν στις Ερυθρές της Βοιωτίας πληροφορήθηκαν ότι οι βάρβαροι ήταν στρατοπεδευμένοι στον Ασωπό ποταμό κι αφού συσκέφθηκαν γι αυτό αντιπαρατάχτηκαν στους πρόποδες του Κιθαιρώνα. Θ, 20 Καθώς οι Έλληνες δεν κατέβηκαν στην πεδιάδα, ο Μαρδόνιος έστειλε εναντίον τους όλο το ιππικό με αρχηγό ένα φημισμένο Πέρση, το Μασίστιο.

Οι ελληνικέ δυνάμεις Θ, 30
Το σύνολο του ελληνικού στρατού που συγκεντρώθηκε στις Πλαταιές, οπλίτες και μάχιμοι ψιλοί, ήταν εκατόν οχτώ χιλιάδες διακόσιοι. Μαζί με τους Θεσπιείς που είχαν πάει έφτασαν εκατόν δέκα χιλιάδες.

Η επίθεση των Περσών Θ, 59
Αφού τα είπε αυτά [ο Μαρδόνιος] έδωσε διαταγή στους Πέρσες να διαβούν τον Ασωπό και να καταδιώξουν τρέχοντας τους Έλληνες που φαίνονταν να φεύγουν. Καταδίωξε μόνο τους Λακεδαιμονίους και τους Τεγεάτες, γιατί δεν έβλεπε τους Αθηναίους που βάδιζαν στην πεδιάδα και τους έκρυβαν οι λόφοι.

Ο θάνατος του Μαρδόνιου Θ, 63
Στο σημείο όπου ήταν ο Μαρδόνιος και πολεμούσε επάνω σε άσπρο άλογο έχοντας γύρω του επιλέκτους, τους χίλιους καλύτερους Πέρσες, στο σημείο εκείνο πιέζονταν περισσότερο οι Σπαρτιάτες. Όσο ο Μαρδόνιος πολεμούσε, οι Πέρσες άντεχαν και αμύνονταν και σκότωναν πολλούς Λακεδαιμονίους, αλλά όταν ο Μαρδόνιος σκοτώθηκε κι έπεσαν όσοι ήσαν γύρω του, οι καλύτεροι πολεμιστές, τότε οι υπόλοιποι υποχώρησαν και τράπηκαν σε φυγή μπροστά στους Λακεδαιμονίους.

Το γεύμα του ...Παυσανία Θ, 82
Ο Παυσανίας όταν είδε τη σκηνή του Μαρδόνιου με χρυσά κι ασημένια σκεύη και με κεντητά παραπετάσματα, έδωσε διαταγή στους αρτοποιούς και στους μαγείρους να ετοιμάσουν δείπνο, όπως θα το ετοίμαζαν για το Μαρδόνιο. Οι υπηρέτες υπάκουσαν στη διαταγή και όταν ο Παυσανίας είδε ανάκλιντρα χρυσά και ασημένια, καλοστρωμένα, καθώς και τραπέζια χρυσά και ασημένια κι ένα μεγαλοπρεπέστατο δείπνο, έμεινε έκπληκτος για όλα αυτά και για να διασκεδάσει διέταξε τους δικούς του υπηρέτες να του ετοιμάσουν δείπνο σπαρτιατικό[....].Ο Παυσανίας δείχνοντας τα δυο δείπνα είπε: Έλληνες, σας συγκάλεσα για να σας δείξω την αφροσύνη του Μήδου που έχει τέτοια καθημερινή τροφή και ξεκίνησε εναντίον μας για να μας στερήσει τη δικιά μας τροφή που είναι τόσο φτωχική».