|
Kyrie,
It is Zeus' anathema on our epoch and the heresy of
our economic method and policies that we should agonize
the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis
of economic anaemia.
It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic
but my diagnosis would be that politicians are rather
cryptoplethorists.Although they emphatically stigmatize
nomismatic plethora, they energize it through their
tactics and practices. Our policies should be based
more on economic and less on political criteria. Our
gnomon has to be a metron between economic strategic
and philanthropic scopes.
In an epoch characterized by monopolies, oligopolies,
monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities,
our policies have to be more orthological, but this
should not be metamorphosed into plethorophobia, which
is endemic among academic economists.
Nomismatic symmetry should not antagonize economic
acme. A greater harmonization between the practices
of the economic and nomismatic archons is basic.
Parallel to this we have to synchronize and harmonize
more and more our economic and nomismatic policies panethnically.
These scopes are more practicable now, when the prognostics
of the political end economic barometer are halcyonic.
The history of our didimus organization on this sphere
has been didactic and their gnostic practices will always
be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical
economies. The genesis of the programmed organization
will dynamize these policies.
Therefore, I sympathize, although not without criticism
one or two themes with the apostles and the hierarchy
of our organs in their zeal to program orthodox economic
and nomismatic policies.
I apologize for having tyranized you with my Hellenic
phraseology. In my epilogue I emphasize my eulogy to
the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis
and my encomium to you Kyrie, the stenographers.
|
Κύριοι,
Είναι "Διός ανάθεμα" στην εποχή μας και αίρεση
της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας
πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του
νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής
μας αναιμίας.
Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός
ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί
είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές. Αν και με έμφαση στιγματίζουν
τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της
τακτικής τους και των πρακτικών τους. Η πολιτική μας
θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και
λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια. Γνώμων μας πρέπει να
είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής στρατηγικής και φιλανθρωπικής
σκοπιάς.
Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια,
μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες,
οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές,
αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία,
η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.
Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται
την οικονομική ακμή. Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ
των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων
είναι βασική.
Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να
εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και
νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς. Αυτές οι θεωρήσεις
είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, όταν τα προγνωστικά του
πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι αλκυονίδων
ημερών αίθρια.
Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα
είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι
πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές
οικονομίες. Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης
θα ενισχύσει αυτές τις πολιτικές.
Γι' αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι
χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους
της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν
ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές.
Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία.
Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς
τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης
μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι
στενογράφοι. |