Σκοπός της ιδανικής πολιτείας είναι να εξασφαλίσει την ευδαιμονία στους πολίτες της, τη δυνατότητα για το ευ ζην.
Η ιδανική πολιτεία έχει για τον Αριστοτέλη τα χαρακτηριστικά της πόλης-κράτους.
Ως προς τον πληθυσμό οι πολίτες δεν πρέπει να είναι

· ούτε πολύ λίγοι, διότι τότε δε θα μπορέσουν να συγκροτήσουν αξιόμαχο στρατό, βασική προϋπόθεση της άμυνας, · ούτε πάρα πολλοί, διότι · δύσκολα θα μπορούσε να διοικηθεί ένα μεγάλο πλήθος, · για να λειτουργήσει το πολίτευμα, οι πολίτες θα πρέπει να γνωρίζονται μεταξύ τους, ώστε να αναθέτουν τα πολιτειακά αξιώματα στους αξιότερους.

Η έκταση της θα πρέπει να είναι τόση ώστε να εξασφαλίζει στους κατοίκους τα αναγκαία προς το ζην, αλλά να μην είναι υπερβολικά μεγάλη, διότι

· η παραγωγή αγαθών περισσότερων από τα αναγκαία θα ευνοεί την πολυτέλεια · θα είναι δύσκολο για τους πολίτες να υπερασπιστούν μια χώρα με μεγάλη έκταση.

Η θέση της ιδανικής πολιτείας είναι κοντά στη θάλασσα, διότι:

· είναι ευκολότερη η άμυνα σε περίπτωση πολέμου, · ευνοείται το εμπόριο, που εξασφαλίζει την εισαγωγή των προϊόντων που λείπουν και την εξαγωγή των πλεονασμάτων.

Ο χαρακτήρας των πολιτών στην ιδανική πολιτεία θα συνδυάζει την ευφυΐα και το υψηλό φρόνημα, χαρακτηριστικά της ελληνικής φυλής σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.
Οι τάξεις που προβλέπει ο Αριστοτέλης να υπάρχουν στην ιδανική του πολιτεία είναι:

· Η τάξη των πολεμιστών, που αργότερα θα γίνονται άρχοντες και ιερείς. Μόνο η τάξη αυτή αποτελεί τους πολίτες. Οι άλλες τάξεις αποτελούνται από ξένους, περιοίκους ή δούλους. · Η τάξη των γεωργών. · Η τάξη των τεχνιτών.

Σημαντικό ρόλο στην ιδανική πολιτεία παίζει η παιδεία. Οι νέοι πρέπει να εκπαιδεύονται στην πειθαρχία, έτσι ώστε αργότερα να μπορέσουν και οι ίδιοι να ασκήσουν εξουσία. Έπειτα πρέπει να μάθουν

· να υπερασπίζονται την ελευθερία τους, · να επιζητούν τα πολιτικά αξιώματα για να ωφελήσουν τους αρχομένους και όχι τους εαυτούς τους, και τέλος · να επιδιώκουν την κυριαρχία τους σε εκείνους που τους αξίζει να είναι δούλοι.

Η πολιτεία πρέπει να φροντίζει ώστε να παρέχεται σε όλους τους πολίτες η ίδια εκπαίδευση, που θα αρχίζει από το σώμα και θα καταλήγει στο πνεύμα. Πρακτικές τέχνες και επαγγελματική εκπαίδευση δεν προβλέπει ο Αριστοτέλης, αφού ενδιαφέρεται μόνο για την παιδεία των πολιτών (της τάξης δηλαδή των πολεμιστών).