|
Η ηθική σκέψη του Αριστοτέλη
Ο άνθρωπος είναι ον λογικό και δημιουργικό. Κάθε του
ενέργεια είναι ένα μέσο που αποβλέπει σε ένα σκοπό·
αυτός ο σκοπός είναι συχνά κι αυτός ένα μέσο για να
πετύχουμε κάποιον άλλον ανώτερο στόχο. Υπάρχει μία ιεραρχία
σκοπών με έσχατο σκοπό την ευτυχία (ευδαιμονία). Π.χ.
κάποιος πηγαίνει σχολείο για να μπορέσει να πάει στο
πανεπιστήμιο· πηγαίνει στο πανεπιστήμιο, για να σπουδάσει
γιατρός· γίνεται γιατρός, για να έχει ένα καλό επάγγελμα
και να κερδίζει χρήματα· κερδίζει χρήματα, για να εξασφαλίσει
στην οικογένειά του μια καλή ζωή κ.ο.κ. Όλα αυτά αποβλέπουν
σε ένα σκοπό:να είναι ευτυχισμένος.
Πότε όμως είναι ευτυχισμένος ένας άνθρωπος; Ευτυχισμένος
είναι όποιος ενεργεί σωστά, όποιος δηλαδή εκτελεί το
έργο του, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη.
Ποιος όμως ενεργεί σωστά; Για να γνωρίζουμε αν κάποιος
ενεργεί σωστά πρέπει να γνωρίζουμε το είδος του έργου
του, που έχει σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και
προσόντα του. Π.χ. ένας δάσκαλος εκτελεί σωστά το έργο
του, αν εκπαιδεύει καλά τους μαθητές του· ένας γλύπτης
εκτελεί σωστά το έργο του, αν φτιάχνει καλά αγάλματα.
Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ανθρώπου,
η ιδιαίτερη φύση του; Η λογική. Άρα ο άνθρωπος
ενεργεί σωστά, όταν συμπεριφέρεται σύμφωνα με το λόγο,
τη λογική του. Η λογική όμως υποδεικνύει πάντα
τη μέση οδό, την αρετή σύμφωνα με τον Αριστοτέλη. Ευτυχία
λοιπόν είναι η ενέργεια της ψυχής σύμφωνα με την αρετή. |
|
|
|
