Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη ο άνθρωπος κατέχει μια θέση μοναδική στον κόσμο, αφού είναι ανώτερος από όλα τα έμβια όντα χάρη στο λόγο, δηλ. τη σκέψη και τη γλώσσα.
Το λόγο τον χρησιμοποιεί ο άνθρωπος στη Δημιουργία, την Πράξη και τη Γνώση.

Ως δημιουργός ο άνθρωπος παράγει πράγματα, για να επιβιώσει και για να ζήσει καλά (δημιουργεί πράγματα για την καθημερινή του ζωή, εργαλεία, έπιπλα κτλ. αλλά και έργα τέχνης). Σε αυτό το πεδίο ο άνθρωπος επιδιώκει το ωραίο.
Ο άνθρωπος όμως χρησιμοποιεί το λόγο του και ως ον κοινωνικό, που συμβιώνει με τους άλλους, πράττει και δρα μέσα στα πλαίσια κοινωνικής συμβίωσης· με τις ενέργειές του στον τομέα αυτό επιδιώκει το καλό.

Τέλος ο άνθρωπος, επειδή φύσει "του ειδέναι ορέγεται", δηλαδή εκ φύσεως επιθυμεί να μάθει, χρησιμοποιεί το λόγο του, για να αποκτήσει γνώσεις (θεωρητική σκέψη φιλοσοφία και επιστήμη)· τώρα πλέον επιδίωξή του είναι το αληθινό.