|
( Σενέκας, Epist. ad Luc. 1,5,7-8)
Αν και φαίνεται πως διαφέρουν, (ο φόβος και η ελπίδα) είναι
ενωμένα. Όπως ακριβώς η ίδια αλυσίδα ενώνει και τον κατάδικο
και το φύλακα, έτσι και αυτά μολονότι είναι ανόμοια βαδίζουν
μαζί: την ελπίδα ακολουθεί ο φόβος. Και δεν παραξενεύομαι που
βαδίζουν έτσι: και τα δύο είναι στοιχεία μιας ψυχής μετέωρης,
μιας ψυχής ανήσυχης από την προσδοκία του μέλλοντος. Και των
δύο η σπουδαιότερη αιτία είναι το ότι δεν προσαρμοζόμαστε στο
παρόν αλλά στέλνουμε τη σκέψη μας στο μακρινό μέλλον.
|