|
Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ
(Διογένης Λαέρτιος, Φιλοσόφων Βίοι, ΙΧ 105, μτφρ. Θ. Βέικος-Χ.
Μιχαλοπούλου Βέικου)
|
[…] κάθε απόδειξη, λένε [ οι σκεπτικοί] απαρτίζεται ή από πράγματα
που έχουν αποδειχτεί ή από αναπόδειχτα. Και αν μεν απαρτίζεται
από αποδεδειγμένα, θα χρειαστούν κι εκείνα κάποια απόδειξη και
έτσι επ’ άπειρο· αν όμως απαρτίζεται από αναπόδειχτα, είτε όλα
είτε μερικά είτε έστω και ένα αμφισβητείται, τότε και το σύνολο
είναι αναπόδειχτο.
|
|