|
|
|
Γνώση = Ανάμνηση
Αν όμως δεχτούμε την ύπαρξη
δύο διαφορετικών κόσμων, τότε πώς είναι δυνατό ο άνθρωπος,
που ζει στον κόσμο των αισθητών, να φτάνει στη γνώση
του νοητού; Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της δραστηριότητας
του νου, της αθάνατης ψυχής. Ο άνθρωπος, κατά τον Πλάτωνα,
αποτελείται από το σώμα, που είναι φθαρτό και ανήκει
κατά συνέπεια στον κόσμο των αισθητών, και από την ψυχή,
που είναι αθάνατη, άρα ανήκει στον κόσμο των νοητών,
συγγενεύει με τις Ιδέες. Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος
με την γνώση ανακαλύπτει πάλι τις Ιδέες, που είχε αντικρίσει
η ψυχή του, όταν βρισκόταν στο νοητό κόσμο, πριν δηλαδή
ξεπέσει στον κόσμο των αισθητών και η επαφή με το σώμα
θολώσει τη μνήμη. Η γνώση λοιπόν, σύμφωνα
με τον Πλάτωνα, είναι μια μορφή ανάμνησης.
Βέβαια η πορεία προς τη γνώση, την αληθινή γνώση, δηλ.
τη θέαση των Ιδεών είναι επίπονη· πασίγνωστη είναι η
σχετική με την πορεία αυτή παρομοίωση του σπηλαίου.
|
|
|
|
|
|
|