| Στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο, φαίνεται,
ήταν η δικαιοσύνη, ωστόσο δεν σχετίζεται με την εξωτερική
δράση του ατόμου αλλά με όσα συντελούνται μέσα του, με τον
αληθινό εαυτό του και με ό,τι είναι αληθινά δικό του· δεν
επιτρέπει ο δίκαιος άνθρωπος στα διαφορετικά μέρη της ψυχής
του να πράττουν άλλα από τα δικά τους ούτε να ανακατεύονται
το ένα στα του οίκου του άλλου, αλλά έχοντας βάλει σε τάξη
ό,τι πραγματικά του είναι οικείο και δικό του, κι έχοντας
πάρει ο ίδιος στα χέρια του την εξουσία του εαυτού του, τακτοποιημένος
μέσα του και συμφιλιωμένος με τον εαυτό του, έχει αρμονικά
συνταιριάξει τα τρία διαφορετικά στοιχεία, ακριβώς σαν αυτά
να ήσαν οι τρεις τόνοι μιας μουσικής κλίμακας: ο τόνος της
πιο χαμηλής, της πιο ψηλής και της μέσης, και ενδεχομένως
και κάποιοι άλλοι τόνοι των ενδιάμεσων βαθμίδων όλα αυτά τα
έχει δέσει μαζί έτσι που να μην αποτελεί πια ο εαυτός του
πολλότητα αλλά να έχει γίνει κάτι εντελώς ενιαίο, κάτι με
φρονιμάδα και αρμονία.
|