|
Μπορούμε να το φανταστούμε, ότι στις συζητήσεις εκείνες, όπου διερευνούσαν
τις ευθύνες, τα επιχειρήματα και τις αιτιάσεις, οι σοφιστές
απόκτησαν τη συνήθεια να εξετάζουν κάθε φορά και την αντίθετη
θέση, δηλαδή να κρίνουν και να αμφισβητούν
τα πάντα. Αυτή η συνήθεια άνοιγε νέους δρόμους για το
πνεύμα: η αρχή του σεβασμού των κανόνων
αντικαταστάθηκε από την αρχή της καθολικής αμφισβήτησης τους,
και το γεγονός είναι ότι στον πνευματικό κόσμο των σοφιστών,
όπου πια τίποτα δε γινόταν "κατ’ αρχήν" (a priori)
δεκτό, μόνο κριτήριο ακλόνητο έγινε η
ανθρώπινη άμεση και συγκεκριμένη, εμπειρία. Δεν
υπολογίζονταν πια οι θεοί, οι παραδόσεις, οι μυθολογικές αναμνήσεις
- οι εκτιμήσεις μας, οι εντυπώσεις μας,
τα συμφέροντά μας αποτελούν από δω και εμπρός το μόνο σίγουρο
κριτήριο. (Jacqueline de Romilly, Οι Μεγάλοι
Σοφιστές στην Αθήνα του Περικλή, μετ. Φ. Ι. Κακριδής, Ινστιτούτο
του Βιβλίου-Μ. Καρδαμίτσα, Αθήνα 1994, σσ. 34-35)
Χαρακτηρίστε τις τυπωμένες με μπλε ή κόκκινο χρώμα
φράσεις στην κατάλληλη στήλη του
πίνακα στο φύλλο εργασίας, που σας δίνεται. Στη στήλη "αιτιολόγηση"
προσπαθήστε να αιτιολογήσετε με συντομία τις επιλογές σας. Είναι
δυνατό η ίδια φράση να χαρακτηριστεί και ως αρνητική και ως
θετική συνέπεια, αρκεί να υπάρχει ικανοποιητική αιτιολόγηση.
Στη συνέχεια συζητήστε μέσα στην τάξη τις θέσεις σας.
|
