[Μιλάει ο Αλκιβιάδης] Πραγματικά, στην
εξωτερική του εμφάνιση μοιάζει ακριβώς σαν τον σμιλεμένο Σιληνό.
Μέσαθέ του όμως, σαν ανοιχτεί, από πόσο πλούτο σωφροσύνης,
φανταζόσαστε, σύντροφοι του πιοτού, πως ξεχειλίζει! Μάθετέ
το πως δεν πολυενδιαφέρεται αν ένας είναι όμορφος, παρά τον
καταφρονάει τόσο, που κανείς δε θα το πίστευε, ούτε πλούσιος
αν είναι, ουτε αν έχει κανένα άλλο χάρισμα, από κείνα που
καλοτυχίζει ο κόσμος. Αντίθετα, αυτός νομίζει πως όλ' αυτά
τα προσόντα δεν έχουν καμιάν αξία και πως όλοι εμείς δεν είμαστε
τίποτα, ακούτε που σας το λέω, και σ’ όλη του τη ζωή δεν κάνει
τίποτ’ άλλο παρά να ειρωνεύεται και ν’ αστειεύεται με τους
άλλους. Άμα σοβαρευτεί όμως κι αποκαλύψει τον εσωτερικό του
κόσμο - δεν ξέρω αν έχει κανείς αντικρίσει τ' αγάλματα που
κρύβονται μέσα εκεί. Εγώ όμως τ’ αντίκρισα κάποτε, και μου
φάνηκαν τόσο θεϊκά και χρυσά, τόσο πανέμορφα και καταπληχτικά,
που δίχως άλλο έπρεπε να κάνω αμέσως ό,τι με πρόσταζε ο Σωκράτης!
|