Γιατί ούτε στο δικαστήριο ούτε στον πόλεμο, ούτε εγώ ούτε
άλλος κανένας πρέπει να προσπαθεί να μηχανευτεί πώς θ' αποφύγει
το θάνατο χρησιμοποιώντας κάθε τρόπο. Είναι φανερό πολλές
φορές και στον πόλεμο ότι εύκολα μπορεί να ξεφύγει κανένας
το θάνατο και τα όπλα πετώντας και στα πόδια των διωκτών του
πέφτοντας ικέτης. Κι αλλά πολλά μηχανεύονται στις διάφορες
περιπτώσεις των κινδύνων, για ν' αποφύγουν το θάνατο, φτάνει
να έχει κανένας το θράσος να κάνει και να πει οτιδήποτε. Προσέξετε
όμως, πολίτες, μήπως το δύσκολο δεν είναι να ξεφύγει κανένας
το θάνατο· πολύ πιο δύσκολο είναι να ξεφύγει την κακία· αυτή
τρέχει πιο γρήγορα από το θάνατο. Εμένα τώρα, καθώς είμαι
βραδυκίνητος και γέρος, με πρόλαβε ο πιο αργός, οι κατήγοροι
μου όμως φοβεροί και ταχύτατοι νικήθηκαν από την ταχύτερη,
την κακία. Εγώ τώρα φεύγω καταδικασμένος από σας σε θάνατο,
ενώ τούτοι καταδικασμένοι από την αλήθεια για μοχθηρία και
αδικία. Κι έτσι μένομε κι εγώ κι εκείνοι με την ποινή μας.
Αυτά λοιπόν ίσως έπρεπε να λάβουν αυτό το τέλος και νομίζω
ότι το τέλος τους είναι αυτό πού έπρεπε.
|