Η ειρωνεία στην ομηρική ποίηση παρουσιάζεται με δύο μορφές:

1. Ο ήρωας μιλάει και δρα αγνοώντας ότι όσα λέει και πράττει τον οδηγούν αναπόδραστα στη συμφορά. Αντίθετα οι ακροατές - αναγνώστες, που ξέρουν το μύθο στο γενικό του πλαίσιο, γνωρίζουν την τραγική κατάληξη (ασυνείδητη ειρωνεία).
2. Ο ήρωας μιλάει και δρα εν επιγνώσει της πραγματικής κατάστασης, την οποία όμως αγνοούν άλλα πρόσωπα που είναι στη σκηνή. Στην περίπτωση αυτή ο ήρωας κατά κανόνα χρησιμοποιεί σκόπιμα διφορούμενη γλώσσα εις βάρος ενός ή περισσοτέρων προσώπων (συνειδητή ειρωνεία).