Στην αρχαία Ελλάδα η ασπίδα ήταν σύμβολο της Θεάς Αθηνάς η οποία ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον κτηνώδη πόλεμο που αντιπροσωπευόταν από τον Θεό Άρη. Η Θεά Αθηνά, η κυρία των τεχνών και της ευγένειας, είναι ένα αρχαίο σύμβολο της ιπποσύνης και προστάτιδα των ηρώων και των ευγενών πολεμιστών. Στην αρχαία Σπάρτη η ασπίδα ήταν πολύ σημαντικότερη οποιουδήποτε άλλου αμυντικού εξοπλισμού. Μάλιστα τιμωρούσαν όποιον, κατά τη διάρκεια της μάχης, πετούσε την ασπίδα του ενώ δεν έπρατταν αναλόγως γι' αυτούς οι οποίοι πετούσαν άλλο αμυντικό εξοπλισμό: τα υπόλοιπα αμυντικά μέσα ήταν για την προσωπική ασφάλεια του κάθε πολεμιστή ενώ η ασπίδα εξασφάλιζε την άμυνα όλης της οπλιτικής φάλαγγας. Από τότε η λέξη «ρίψασπις» χρησιμοποιείται για τους δειλούς και τους ανεύθυνους. Επίσης η ασπίδα συμβολίζει την πίστη.

Το βιβλίο της ιπποσύνης, Llull Ramon,
εκδ. Γκοβόστης, Αθήνα 1996