Κι ας δούμε πρώτα με ποιο τρόπο θα ζουν αυτοί που τους πήραμε για την πολιτεία μας. Τι άλλο βέβαια θα έχουν να κάνουν, παρά να φροντίζουν για την τροφή τους, το κρασί τους, τα φορέματά τους, τα υποδήματα και την κατοικία τους; Το καλοκαίρι θα εργάζονται γυμνοί το περισσότερο και ξυπόλητοι, το χειμώνα πάλι καλά φορεμένοι και ποδεμένοι. Θα τρέφονται με αλεύρια από κριθάρι και σιτάρι, που απ' αυτά θα ζυμώνουν και θα πλάθουν της καρδιάς τους ψωμιά και πίττες, θα τ' απλώνουν μπροστά τους πάνω σε κάτι ψάθες ή καθαρά φύλλα και ξαπλωμένοι σε στρωμένες με σμιλακιές και μερσίνες στοίβες θα καλοχορταίνουν κι αυτοί και τα παιδιά τους, θα πίνουν από πάνω και το κρασάκι τους με στεφάνια στην κεφαλή τους θα ψάλλουν ύμνους στους θεούς και θα περνούν ευχάριστα μεταξύ τους. Παιδιά θα αποκτούν όχι παραπάνω απ' ό,τι τους επιτρέπει η περιουσία τους από το φόβο της φτώχειας ή του πολέμου. Ναι, μα μου φαίνεται, διέκοψε ο Γλαύκων, πως τους έκαμες να τρώγουν του ψωμί τους χωρίς προσφάγι. Αλήθεια, είπα εγώ, λησμόνησα πως θα έχουν και προσφάγι. Αλάτι δηλαδή κι ελιές και τυρί και βολβούς και λάχανα και οποιαδήποτε άλλα από τους αγρούς που τρώγονται μαγειρεμένα. Θα τους σερβίρομε βέβαια ακόμη και τα επιδόρπιά τους, σύκα και ρεβίθια και κουκιά και σμερτοκούκια και βαλανίδια, να τα σιγοψήνουν στη χόβολη, για να τραβούν κι από καμιά πότε πότε. Κι έτσι, αφού μ' αυτό τον τρόπο περάσουν τη ζωή τους με ειρήνη και υγεία και πεθάνουν, φυσικά, σε βαθιά γερατειά, θ' αφήσουν κληρονομιά στα παιδιά τους μια παρόμοια ζωή.