Χορός

φοιτᾳ̂ γὰρ ὑπ' ἀγρίαν
ὕλαν ἀνά τ' ἄντρα καὶ
πέτρας ἰσόταυρος
μέλεος μελέῳ ποδὶ χηρεύων, [480]
τὰ μεσόμφαλα γα̂ς ἀπονοσφίζων
μαντει̂α: τὰ δ' ἀεὶ
ζω̂ντα περιποτα̂ται.

Μτφρ.
γυρνά στις σπηλιές
και στα δάση τα άγρια
και στους δρόμους σαν ταύρος
μαύρος στα μαύρα του πόδια ολόμονος
φεύγοντας φεύγοντας
μην τον βρουν οι χρησμοί
που τον παίρνουν ξοπίσω.

Ιοκάστη
ὡς νυ̂ν ὀκνου̂μεν πάντες ἐκπεπληγμένον [922]
κει̂νον βλέποντες ὡς κυβερνήτην νεώς.

Μτφρ.
Τον βλέπουμε μέσα στον τρόμο του και τρέμουμε.
Είναι για μας σαν τον καπετάνιο του πλοίου.