«Με το στόμα της θεάς δίνει ο ποιητής τη συναισθηματική διάθεση του ήρωά του. Στο <ε 82κ.> θα μας δείξει τον ίδιο στην εκδήλωση της θλίψης του. Στο τέλος η θεά θυμίζει άλλη μια φορά πως ο Οδυσσέας είναι ο πολεμιστής της Τροίας και μέμφεται το Δία γιατί ξέχασε την ευσέβειά του: Τι θύμωσες λοιπόν μαζί του τόσο; τον ρωτά, συνδέοντας παρηχητικά το ρήμα οδύσσομαι με το όνομα του ήρωα.

Με το ίδιο ήρεμο ύφος που είχε πριν ο Δίας πλέκει και αυτός το εγκώμιο του Οδυσσέα <66κ.>. Έτσι μαθαίνομε από τώρα πως ο ήρωας είναι κάτω από τη σκέπη του μεγάλου θεού για τη σύνεση και την ευσέβειά του. Ο θεός όμως δίνει και το λόγο της οργής του Ποσειδώνα, συμπληρώνοντας το προοίμιο της Μούσας <20κ.>. Ακόμα τονίζει πως ο Πολύφημος είναι ο πιο σημαντικός μέσα στους Κύκλωπες και έχει μητέρα από μεγάλη γενιά, και πως ο Ποσειδώνας ταλαιπωρεί, δεν πρόκειται όμως να σκοτώσει τον Οδυσσέα.- Με την ελπίδα πως ο Ποσειδώνας θα υποχωρήσει μπροστά στη θέληση των άλλων θεών, τελειώνοντας προτείνει στους θεούς να σκεφτούν μαζί για το γυρισμό του ήρωα.

Η Αθηνά δεν περιμένει να εκφράσουν τη γνώμη τους οι άλλοι θεοί. Θεωρεί την απόφαση παρμένη κιόλας και, ξέροντας πως δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνη της την οργή του Ποσειδώνα <πρβ. Ζ 329κ., ν 341κ.>, προτείνει να γίνουν δύο ενέργειες: α) να στείλουν τον Ερμή στο νησί Ωγυγία να ανακοινώσει στην Καλυψώ την απόφαση των θεών, νημερτέα βουλήν, β) να πάει εκείνη στην Ιθάκη. Τι πρόκειται να κάμει εκεί το εκθέτει η ίδια <88-95>. - Με τα λόγια της Αθηνάς ο ποιητής δίνει ένα μέρος από το σχέδιο της Οδύσσειας. Την τεχνική αυτή, να προγραμματίζεται η πορεία του μύθου με την πρόρρηση κάποιου θεού ή το λόγο ενός ανθρώπου, τη συναντούμε και στην Ιλιάδα.

Είναι φανερό πως όλες αυτές οι πληροφορίες και η τόση συζήτηση των θεών για το πρόσωπο του Οδυσσέα και τη μοίρα του μεγαλύνουν τον ήρωα. Ότι ο ποιητής βάζει την Αθηνά να παίρνει προσωπικά επάνω της την υπόθεση της Ιθάκης μας βεβαιώνει ότι τα γεγονότα του νησιού θα έχουν πρωταρχική σημασία για την εξέλιξη του έργου».