Κόρη μου, σε κλειδώσανε κάτω 'ς την Αλησμόνη, που 'ς τό μπα δίγουν τα κλειδιά, 'ς το έβγα δεν τα δίγουν, και 'ς το μπαινοξανάβγαρμα σφιχτά σε μανταλώνουν,

που κόρη μάννας δε μιλεί, μηδέ 'ς την κόρη η μάννα, μηδέ τα τέκνα 'ς τους γονιούς, μηδέ οι γονιοί 'ς τα τέκνα, κι' ο βασιλές ακόμη κει με όλους μας ειν' ίσια. Εκεί 'ν'τα σπίτια σκοτεινά, οι τοίχοι ραχνιασμένοι, εκεί μεγάλοι και μικροί ειν' ανακατεμένοι.