Ανιχνευτές ραδιενέργειας: Θάλαμος Wilson

Ο Σκωτσέζος φυσικός C. Wilson ανακάλυψε ότι τα ιόντα ενεργούν ως κέντρα συμπύκνωσης σταγονιδίων νερού, όταν υγρός αέρας ψύχεται με ταχύτατη εκτόνωση (δηλαδή με απότομη αύξηση του όγκου του δοχείου που βρίσκεται). Αυτό τον οδήγησε στην εφεύρεση, το 1916, του θαλάμου παρατήρησης σωματίων στον οποίο δόθηκε η ονομασία "θάλαμος Wilson". Για την εφεύρεσή του αυτή μοιράστηκε με τον Αμερικανό φυσικό Α. Compton το βραβείο Νόμπελ φυσικής του 1927.

Το θάλαμο Wilson βελτίωσε το 1952 ο Αμερικανός φυσικός D. Glaser, που εφεύρε το θάλαμο φυσαλίδων. Για την εφεύρεσή του αυτή τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ φυσικής του 1960.