Όλα σχεδόν τα μέταλλα τα βρίσκουμε στο υπέδαφος οξειδωμένα, δηλαδή ενωμένα με το οξυγόνο ή με άλλα αμέταλλα χημικά στοιχεία. Πολύ λίγα από τα μέταλλα που υπάρχουν στη φύση βρίσκονται στο υπέδαφος σε ελεύθερη κατάσταση και δεν είναι ενωμένα με άλλα στοιχεία. Αυτά είναι ο χρυσός, ο άργυρος και σπανιότερα ο χαλκός.

Τα υπόλοιπα μέταλλα παραλαμβάνονται από τα ορυκτά τους, όπου βρίσκονται ενωμένα με άλλα στοιχεία.

Η παραλαβή ενός μετάλλου από ένα ορυκτό είναι μια πολύπλοκη διαδικασία. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται μεταλλουργία και απαιτεί τεχνολογική γνώση και ειδικές εγκαταστάσεις.

Τα βασικά στάδια της μεταλλουργίας περιλαμβάνουν μια σειρά από διαδικασίες. Πρώτη από αυτές είναι η εξόρυξη μεταλλεύματος από το υπέδαφος και η θραύση του σε θραυστήρες (μύλους), ώστε να είναι εύκολη η μεταφορά, η αποθήκευση και η ανάμιξή του με υλικά που είναι απαραίτητα για τη μεταλλουργική ή τη βιομηχανική του επεξεργασία.

Μετά την εξόρυξη ακολουθεί μια σειρά διεργασιών, που σκοπό έχουν να απαλλάξουν το μετάλλευμα από ξένες γαιώδεις προσμίξεις, ώστε να το εμπλουτίσουν (να αυξήσουν την περιεκτικότητά του) στο μέταλλο που περιέχει. Ο εμπλουτισμός μπορεί να γίνει με διαλογή, με κοσκίνισμα, με έκπλυση με νερό, με μαγνητικό διαχωρισμό και με επίπλευση.

Καθαρισμός (χυτο)σίδηρου σε υγρή κατάσταση στο μετατροπέα Bessemer για την παραλαβή καθαρού σιδήρου.

Ακολουθεί η χημική κατεργασία, που αποτελεί το κυριότερο στάδιο της μεταλλουργίας. Στο στάδιο αυτό με μια σειρά χημικών διεργασιών, επιτυγχάνεται η παραλαβή του μετάλλου από το μετάλλευμα. Η μέθοδος που ακολουθείται εξαρτάται από τη σύσταση του μεταλλεύματος και από το κόστος.

Συνήθως τα μέταλλα παραλαμβάνονται από τα οξείδιά τους, δηλαδή τις ενώσεις τους με το οξυγόνο. Στην περίπτωση αυτή οι μεταλλουργικές διαδικασίες αποβλέπουν στην απόσπαση του οξυγόνου από το οξείδιο και την παραλαβή του μετάλλου σε ελεύθερη κατάσταση.

Για το σκοπό αυτό το οξείδιο αντιδρά με μία κατάλληλη χημική ένωση, η οποία μπορεί να δεσμεύσει το οξυγόνο. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται αναγωγή της οξυγονούχου ουσίας και είναι ακριβώς το αντίθετο της οξείδωσης. Οι ουσίες που προκαλούν την αναγωγή των οξυγονούχων ουσιών ονομάζονται αναγωγικές. Η πιο συνηθισμένη αναγωγική ουσία που χρησιμοποιείται στην μεταλλουργία είναι ο άνθρακας (μεταλλουργικό κωκ).

Στην πράξη, το μετάλλευμα θερμαίνεται μαζί με το αναγωγικό, ανάγεται από αυτό και παράγεται το μέταλλο σε ελεύθερη κατάσταση. Εξαιτίας της υψηλής θερμοκρασίας που αναπτύσσεται, το μέταλλο παραλαμβάνεται αρχικά σε υγρή κατάσταση και στη συνέχεια ψύχεται και στερεοποιείται σε ειδικό καλούπι.

Τέλος, η διαδικασία ολοκληρώνεται με τον καθαρισμό του τελικού προϊόντος.