Όταν το σώμα μας έχει υψηλότερη θερμοκρασία από το περιβάλλον, τότε η θερμότητα μεταφέρεται από το σώμα μας προς το περιβάλλον. Αν, όμως, δεν προλαβαίνουμε να αναπληρώσουμε όση θερμότητα χάνουμε, η θερμοκρασία μας αρχίζει να κατεβαίνει. Στην περίπτωση αυτή, αν μείνουμε στο κρύο πολύ ώρα, η θερμοκρασία μας πέφτει κάτω από τους 35 °C με αποτέλεσμα την υποθερμία. Σε τέτοια, μη φυσιολογικά χαμηλή θερμοκρασία επηρεάζεται ο εγκέφαλός μας, δε σκεφτόμαστε καθαρά ούτε έχουμε πλήρη έλεγχο των κινήσεών μας. Γι' αυτό, η υποθερμία είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη καθώς μπορεί να μην καταλαβαίνουμε τι μας συμβαίνει και έτσι δεν είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε την κατάστασή μας.

Η υποθερμία είναι πιο πιθανή στις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε μέτρια χαμηλές θερμοκρασίες (γύρω στους 4-5 °C) αν είμαστε σε κρύο νερό ή βρεγμένοι από βροχή, ιδρώτα κλπ.

Ο πίνακας που ακολουθεί δείχνει τα όρια επιβίωσης αν μείνουμε στο νερό:

Θερμοκρασία νερού... Χάνουμε τις αισθήσεις σε... Χρόνος επιβίωσης...
0 οC 15 λεπτά 10 μέχρι 45 λεπτά
0 οC - 4,5 οC 15 - 30 λεπτά 39 μέχρι 90 λεπτά
4,5 οC - 10 οC 30 - 60 λεπτά 1 μέχρι 3 ώρες
10 οC - 15,5 οC 1 - 2 ώρες 1 μέχρι 6 ώρες
15,5 οC - 21 οC 2 - 7 ώρες 2 μέχρι 40 ώρες
21 οC - 26 οC 3 - 12 ώρες 3 ώρες
απροσδιόριστος, πάνω από 26οC δεν υπάρχει πρόβλημα δεν υπάρχει πρόβλημα

Προειδοποιητικά συμπτώματα: Οι ενήλικοι τρέμουν, είναι εξαντλημένοι, βρίσκονται σε σύγχυση, τα χέρια τους δεν πιάνουν καλά, δε θυμούνται, μιλούν μπερδεμένα και έχουν υπνηλία. Επιπλέον, στα παιδιά, που είναι πιο ευαίσθητα, παρατηρούμε δέρμα παγωμένο, με φωτεινό κόκκινο χρώμα και πολύ χαμηλή ενεργητικότητα.

Πρώτες βοήθειες: Αν παρατηρήσουμε οποιοδήποτε από τα παραπάνω συμπτώματα, πρέπει να μετρήσουμε τη θερμοκρασία του θύματος. Αν η θερμοκρασία του είναι κάτω από τους 35 °C, η περίπτωση είναι σοβαρή και επείγουσα.
Πρώτα σκεπάζουμε το θύμα καλύτερα με ανακλαστικό κάλυμμα,
αν διαθέτουμε, ώστε να μην χάσει κι άλλη θερμότητα προς το περιβάλλον και ζητάμε επειγόντως ιατρική βοήθεια.
Έπειτα, μεταφέρουμε το θύμα σε ένα θερμό δωμάτιο ή καταφύγιο και αφαιρούμε όλα τα βρεγμένα ρούχα του. Ζεσταίνουμε πρώτα τα κεντρικά μέρη του σώματος – στήθος, λαιμός, κεφάλι, και κοιλιά – και όχι τα παγωμένα άκρα, γιατί αν κυκλοφορήσει το κρύο αίμα στο υπόλοιπο σώμα θα πέσει και άλλο η θερμοκρασία του. Αν δε διαθέτουμε ειδική ηλεκτρική κουβέρτα, μπορούμε να μεταφέρουμε στο θύμα θερμότητα από το σώμα μας: ακουμπάμε το σώμα τους χωρίς ρούχα κάτω από ελαφριά σκεπάσματα, ρούχα ή πετσέτες.

Τα ζεστά ροφήματα βοηθούν, καθώς αυξάνουν τη θερμοκρασία του σώματος. Δεν επιτρέπονται, όμως, τα οινοπνευματώδη ποτά. Προπαντός, δεν προσπαθούμε να δώσουμε ρόφημα αν το θύμα δεν έχει τις αισθήσεις του.
Αφού επανέλθει η θερμοκρασία σε φυσιολογικά επίπεδα, κρατήστε το θύμα στεγνό, τυλίγοντας
σε ζεστά σκεπάσματα όλο το σώμα του, μαζί με κεφάλι και λαιμό.