Οι περισσότεροι φυσικοί πόροι είναι και αποθεματικοί, δηλαδή, δημιουργούν αρχικά απόθεμα ύλης και ενέργειας που περικλείεται μέσα σε αυτή. Μπορούν να ταξινομηθούν σε δυο κατηγορίες, που είναι:

• Οι ανανεώσιμοι φυσικοί πόροι, που διαρκούν για πάντα ή έχουν μικρό κύκλο ανανέωσης. Για παράδειγμα, η διαθέσιμη ηλιακή ενέργεια είναι ένας αστείρευτος φυσικός πόρος (που δεν εξαρτάται από τις δραστηριότητες του ανθρώπου) όπως είναι και το νερό, ο αέρας, οι ήπιες μορφές ενέργειας (αιολική, υδροηλεκτρική, φωτοβολταϊκή γεωθερμική ενέργεια). Άλλοι ανανεώσιμοι πόροι είναι τα φυτά και τα ζώα, τα αλιεύματα, οι καλλιέργειες, τα βοσκοτόπια, τα δάση κλπ.

• Οι μη ανανεώσιμοι φυσικοί πόροι, που όταν εξαντλούνται δεν αυτο-καθίστανται ή ο ρυθμός σχηματισμού τους είναι εξαιρετικά αργός, όπως συμβαίνει με τα μεταλλεύματα, τα ορυκτά και τα πυρηνικά καύσιμα. Για παράδειγμα τα ορυκτά καύσιμα που χρησιμοποιούμε σχηματίστηκαν πριν περίπου 600 εκατομμύρια χρόνια και τα πυρηνικά καύσιμα (ουράνιο) με το σχηματισμό της Γης. Παρ΄ όλα αυτά ορισμένα μεταλλεύματα είναι τόσο άφθονα, όπως αυτά του σιδήρου και του αργιλίου, που πρακτικά είναι ανεξάντλητα, ενώ μεταλλεύματα μαγγανίου, κοβαλτίου και χαλκού συνεχώς σχηματίζονται στον πυθμένα των ωκεανών. Τα πυρηνικά καύσιμα πάλι εξαντλούνται και λόγω χρήσης και λόγω της ραδιενεργού διάσπασης.

Όλοι οι φυσικοί πόροι διακρίνονται σε ανακυκλώσιμους και μη ανακυκλώσιμους, ανάλογα με το αν μπορούν ή όχι να ανανεωθούν με τεχνητές διεργασίες ανακύκλωσης (όπως η ανακύκλωση χαρτιού ή αλουμινίου) ή μέσα από τους φυσικούς κύκλους (όπως ο υδρολογικός κύκλος ή η τροφική αλυσίδα).