Η ραδιενεργός ακτινοβολία ανιχνεύεται πολύ εύκολα με ευαίσθητα όργανα όπως είναι τα δοσίμετρα, ο μετρητής Geiger-Muller και υπάρχουν τέσσερις απλοί τρόποι με τους οποίους προστατευόμαστε από προσδιορισμένες πηγές ακτινοβολίας:

Περιορισμός του χρόνου έκθεσης: Για τα άτομα που εκτίθενται στην ακτινοβολία λόγω της εργασίας τους, η δόση μειώνεται και ο κίνδυνος ασθένειας ουσιαστικά εξαλείφεται με τον περιορισμό του χρόνου έκθεσης στην ακτινοβολία.

Μείωση της απόστασης: Με τον ίδιο τρόπο που η θερμότητα από μια πυρκαγιά είναι μικρότερη όσο πιο μακριά βρίσκεται κάποιος, παρόμοια και η ένταση της ακτινοβολίας μειώνεται με την απόσταση από την πηγή της.

Προστασία: Τα εμπόδια από μόλυβδο, σκυρόδεμα (μπετόν) ή νερό προστατεύουν επαρκώς από τη διείσδυση της ακτινοβολίας, λόγου χάρη ακτινοβολία γ. Επομένως, τα ραδιενεργά υλικά συχνά αποθηκεύονται κάτω από το νερό και ο χειρισμός τους γίνεται με τηλεχειρισμό σε θαλάμους από μπετόν ή επενδυμένους με φύλλα μολύβδου.

Τηλεχειρισμός ραδιενεργού υλικού.

Συγκράτηση: Τα ραδιενεργά υλικά περιορίζονται μακριά από το περιβάλλον. Τα ραδιενεργά ισότοπα για ιατρική χρήση, λόγου χάρη, διανέμονται σε ασφαλή δοχεία, ενώ οι πυρηνικοί αντιδραστήρες λειτουργούν μέσα σε κλειστά συστήματα με πολλαπλάσια εμπόδια. Μεταξύ άλλων, οι αίθουσες στις πυρηνικές εγκαταστάσεις έχουν μειωμένη πίεση αέρα έτσι, ώστε οποιαδήποτε διαρροή να μη μπορεί να διαφύγει προς τα έξω λόγω της διαφοράς πίεσης που υπάρχει.