ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Μαθαίνω τους ΧΑΡΤΕΣ Εκτύπωση: 12 απο 17
ΚΕΙΜΕΝΟ Β « Η φύση», γράφει ο Ντηλ, «είχε προετοιμάσει θαυμάσια την Ολυμπία για το μελλοντικό προορισμό της, δίνοντας στην πεδιάδα της ένα ασύγκριτο θέλγητρο. Τα βουνά της Αχαΐας και τα οροπέδια της Αρκαδίας την προφύλαγαν από τους κρύους βορινούς ανέμους από το νότο. Η βουνοσειρά της Μεσσηνίας μετρίαζε τη ζέστη των φλογερών μεσημβρινών πνοών. Μόνο ο υγρός και απαλός δυτικός άνεμος έμπαινε από το άνοιγμα προς τη θάλασσα, στην ποταμίσια πεδιάδα όπου υψωνόταν η Ολυμπία…» ΚΕΙΜΕΝΟ Γ Πριν πάω στην Ολυμπία, είχα αναρωτηθεί γιατί οι αρχαίοι είχαν διαλέξει
για εποχή των αγώνων το καλοκαίρι, αντί από την άνοιξη ή από το πράο φθινόπωρο.
Μέσα στη θερινή ατμόσφαιρα του τοπίου της, κατάλαβα τη σοφία που επιστάτησε
και σ’ αυτή την εκλογή. Άνοιξη ή φθινόπωρο, οι άξαφνες βροχές θα απειλούσαν
να αφαιρέσουν από τους αγώνες την αισθητική τους φυσιογνωμία και την επιτυχία
τους. Η πεδιάδα, όπου κατασκήνωναν χιλιάδες άνθρωποι, θα γέμιζε λάσπη.
Ενώ την εποχή αυτή, τη γεμάτη φωτεινή αταραξία, και που η ζέστη, όσο βαριά
και να ‘ναι, δε μαραίνει τη φύση της Ολυμπίας, όλα θα συνέβαλαν στην επιτυχία
και την ομορφιά των αγώνων. Η διανυκτέρευση στο ύπαιθρο είναι γλυκιά τις
νύχτες, τα γυμνά αρμονικά κορμιά των αθλητών θα ‘χαν μέσα στο μεγάλο φως
την αναγλυφικότητα και τη λάμψη μαρμάρινων αγαλμάτων κι ο Αλφειός, που
τις άλλες εποχές του χρόνου δικαιώνει, με την ορμητικότητά του, το θρύλο
ότι κυνηγούσε τη νύμφη Αρεθούσα ως τα σικελικά παράλια, είναι, τώρα το
καλοκαίρι, νωθρός και μακάριος: τα νερά του είναι κατακάθαρα, μικρά νησάκια
άμμου γυαλίζουν ανάμεσά του και το λουτρό σ’ αυτόν θα ‘ταν μια ακόμα χαρά
για τα γιορταστικά πλήθη.
|