ΦΥΛΛΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - Μαθαίνω τους ΧΑΡΤΕΣ

Εκτύπωση: 15 απο 17

4. Μπαλάντα στη θάλασσα του Οδυσσέα

Πριν γεννηθείς ακόμα, φίλε μου πιτσιρίκο, είχα υποσχεθεί στη μάνα σου να σου γράψω ένα παραμύθι. Νομίζω ότι, ανοίγοντας τα μάτια σου στη ζωή και βλέποντας γύρω σου, δε θα τα βρεις τα πράματα όπως τα περίμενες. Γρήγορα, φοβάμαι, θα σου δημιουργηθεί η εντύπωση ότι σε ρίξανε σ’ ένα σκουπιδοντενεκέ, και πολύ περισσότερο θα το νομίζεις αυτό όταν αρχίσεις να διαβάζεις εφημερίδα. Γιατί στην εφημερίδα, π.χ., διάβασα εγώ σήμερα ότι η θάλασσα θα πεθάνει. Μέσα στη Μεσόγειο, λέει, χύνονται κάθε χρόνο 430 εκατομμύρια τόνοι σκουπίδια και δηλητήρια! Μπορείς να το φανταστείς αυτό; Κι άμα σκεφτείς ότι η Μεσόγειος έχει μόνο το Γιβραλτάρ σαν ένα παράθυρο για να μπαίνει καθαρό νερό- όπως λέμε καθαρός αέρας-, τότε θα σε πιάσει μελαγχολία, γιατί -αλίμονο-την εποχή που θα ξέρεις μπάνιο, δε θα βρίσκεις να κολυμπήσεις…Εκτός αν στο μεταξύ βάλουμε μυαλό και σταματήσουμε να δηλητηριάζουμε τη θάλασσά μας όπως και τον αέρα μας, πράμα που το ελπίζω και το πιστεύω.
Απάνω σ’ αυτό θα σου πω, και θυμήσου το πρώτο πρώτο όταν αρχίσεις να σκέφτεσαι: Αυτός που ζει μες στα σκουπίδια κι αναπνέει καυσαέρια δε χαλάει μόνο τα πνευμόνια του, αλλά και το χαρακτήρα του. Οι άνθρωποι, δηλαδή, διαπλάθονται σιγά σιγά απ’ το περιβάλλον τους-θα το παρατηρήσεις αυτό καθώς μεγαλώνεις. Να γιατί κι εγώ αποφάσισα να σου γράψω, αντί για παραμύθι, τούτη την αληθινή ιστορία, που είναι όμως γεμάτη παραμύθια. Ένα τραγούδι θα γράψω για τη θάλασσά μας, την αγαπημένη θάλασσα του προγόνου σου του Οδυσσέα.
Ανοίγω, μ’ άλλα λόγια, ένα παράθυρο ν’ αναπνεύσεις οξυγόνο. Ετοιμάσου να ψηθείς απ’ τον ήλιο και την αλμύρα. Να βραχείς και να τραμπαλιστείς απάνω στα κύματα. Θ’ ανεβάσουμε τα πανιά, ο καιρός είναι πρίμα. Ξεκινάμε, κι ο Θεός μαζί μας.
Κράτα το καπέλο σου, να μην το πάρει ο αέρας.

Απόσπασμα
Παντελής Καλιότσος, ‘Μπαλάντα στη θάλασσα του Οδυσσέα’